Ze względu na to, że w stosunku do muzyki trudno określić przenoszone treści, jej funkcja propagandowa objawiała się głównie w takich gatunkach, jak pieśń, opera, balet, muzyka filmowa. Powstał nowy gatunek: pieśń masowa, prosta pieśń nawiązująca w warstwie muzycznej do pieśni ludowych, a w słowach wychwalająca przywódców i osiągnięcia socjalistycznego państwa. Do kompozytorów dzieł socrealistycznych należeli: Siergiej Prokofjew (Kantata na 20-lecie Października), Isaak Dunajewski (Marsz entuzjastów do filmu Świat się śmieje) Wissarion Szebalin (Symfonia Lenin), a w Polsce: Jan Maklakiewicz (Śląsk pracuje i śpiewa, suita ludowa), Alfred Gradstein (piosenka: Na prawo most, na lewo most), Andrzej Panufnik (Symfonia Pokoju).